viernes, 28 de noviembre de 2014

Diario: Terceiro día con Luz

Nesta terceira clase con Luz, nada máis empezar fixemos un wordmap que consistía en facer dúas listas de 10 palabras cada unha, nunha lista verbos de uso cotiá e na outra substantivos. Despois, debaixo de cada lista, tiñamos que poñer un número do 1 ao 10. E coa palabra que coincidise con ese número deberiamos facer unha frase. Neste wordmap estableceu as instrucións paso por paso, para que non fose moi difícil de entender a tarefa. Logo, por grupos de catro, había que explicarlle ao resto en que consistía a nosa frase como se se tratase dun novo traballo do século XXI. A miña frase era un écouteur de peur, pero como fun de paria e me xuntei cos de inglés, traducín a miña frase a a fear listener. E bueno, tan mal non foi cando me entenderon.
Con esta actividade, Luz quería demostrar que as actividades non só son orais ou escritas, ou de recepción ou comprensión, que na maioría dos casos se traballan de forma mixta.
Logo, a través dun audio, quixo mostrarnos as etapas a realizar cun audio ou vídeo. Un prelistening, no que se traballaría algo semellante a un wordmap, no que se podería poñer o título do vídeo, ou un elemento característico e a partir de aí sacar por exemplo posible vocabulario relacionado. Mentres oen e/ou ven o vídeo ou son teñen que facer algunha actividade sinxela que non lles impida oír, pero que lles manteña a concentración, como por exemplo, do vocabulario do prelistening ir mancando os que saian. Despois de oír/ver xa virían os exercicios máis completos.
Dicir que a dificultade dos exercicios non depende do material, senón do que se pida facer con ese material.
Finalmente, ofreceunos diverso material co que traballar, e realizar unha actividade de audio/vídeo, no que habería as tres partes antes descritas. Eu, coma antes, fun de paria pola vida e uninme aos de inglés. Fixemos a canción «The logical song», no que antes de oír a canción os alumnos por parellas ían a describirse (non só fisicamente, xa se explicitaba no título), e logo faríase unha lista no encerado cos adxectivos de cada grupo.

Durante a canción terían que identificar cales dos adxectivos saíron na canción, ademais de engadir algún dos que oían. E finalmente, despois da canción, os alumnos deben clasificar os adxectivos en positivos e negativos, e facer unhas cantas frases usándoos.

Diario: Tercer día con Carlos

En la tercera sesión de aula con Carlos hablamos de la programación didáctica, de curso y de aula, de las fases que las componen, fuentes y partes.
La programación didáctica se establece por el departamento, y estructura la materia de cada curso/etapa. La programación de curso se lleva a cabo por los profesores de un mismo curso, para acordar objetivos, contenido, evaluaciones,… Y la programación de aula la establece el profesor de acuerdo al curso en cuestión.
Para programar hay que guiarse por las normas que dicta el estado, la comunidad autónoma y el centro, así como por las características psicológicas del grupo-aula, y por el contexto en el que están inmersos los alumnos del centro.
Como ilustración encontré este slideshare con lo visto en esta sesión:
Como tarea, nos mandó organizarnos por grupos y escoger una programación didáctica de un centro que la tenga publicada en su sitio web, por lo que pronto estará en la sección dossier esta tarea.

miércoles, 26 de noviembre de 2014

Dossier: Primer exercicio con Luz. Actividade grupal para alumnos de 4º da ESO

Place les verbes dans un cadre divisé par temps verbaux à mesure qu’on entend la suivante chanson. Exercice de groupe.



Paroles :
Libérée, Délivrée
Je ne mentirai plus jamais,
Libérée, Délivrée
C'est décidé, je m'en vais.

L'hiver s'installe doucement dans la nuit,
La neige est reine à son tour.
Un royaume de solitude,
Ma place est là pour toujours.

Le vent qui hurle en moi ne pense plus à demain,
Il est bien trop fort
J'ai lutté, en vain.

Cache tes pouvoirs, n'en parle pas,
Fais attention, le secret survivra,
Pas d'états d'âme, pas de tourments,
De sentiments.

Libérée, Délivrée
Je ne mentirai plus jamais,
Libérée, Délivrée
C'est décidé, je m'en vais,
Et mais voilà,
Oui je suis là,
Libérée, Délivrée
Le froid est pour moi
Le prix de la liberté.

Quand on prend de la hauteur,
Tout semble insignifiant,
La tristesse, l'angoisse et la peur
M'ont quittées depuis longtemps.
Je veux enfin respirer,
Dans ce désert de neige.
Adieux le printemps et l’été,
Je préfère les sortilèges.

Libérée, Délivrée
Je ne mentirai plus jamais,
Libérée, Délivrée
C'est décidé, je m'en vais,
Et mais voilà,
Oui je suis là,
Libérée, Délivrée
Le froid est pour moi
Le prix de la liberté.

Ici, je vis, la vie que j’ai choisie,
Je suis partie pour reconstruire ma vie,
C’est dit, c’est ainsi.
Libérée, Délivrée
Je ne mentirai plus jamais,
Libérée, Délivrée
C'est décidé, je m'en vais,
Et mais voilà,
Oui je suis là,
Libérée, Délivrée
Le froid est pour moi
Le prix de la liberté.
Libérée, Libérée, Délivrée, Délivrée.

Vous devez inventer une petite histoire alternative, vous pouvez employer le vocabulaire et les verbes de la chanson, ou même d’autres éléments. Exercice de groupe.

Grazas a estes dous exercicios, que en conxunto forman unha actividade, trabállase, obviamente, a competencia en comunicación lingüística, pero tamén outras. O tratamento da información e competencia dixital é esencial, xa que o videoclip está en formato dixital, ademais de que para inventar a historia poden usar dicionarios vistos na rede.
A competencia social e cidadá tamén está presente, xa que ao tratarse dunha canción dunha película de Disney é un elemento que eles coñecen, pero que se adapta á cultura de cada país, polo que supón ver a canción dende os ollos da outra cultura.
O feito de usar unha canción como modo de aprendizaxe xa supón a presenza da competencia cultural e artística, pero hai que engadirlle o feito de ter que inventar unha historia.

E finalmente, a autonomía e iniciativa persoal, xa que se trata dun traballo colaborativo, no que teñen que expresar as súas propias ideas e valorar as dos demais, así como dialogar para ver cal é a mellor.

domingo, 23 de noviembre de 2014

Diario: Segundo día con Carlos

En este segundo día con Carlos nos centramos en cómo la edad influye a la hora de aprender un idioma. Así, desde antes de nacer hasta cumplir los 12 meses un bebé posee una gran capacidad de percepción de las entonaciones. Desde el año hasta los seis, siguen teniendo capacidad para percibir entonaciones, no tanta, pero siguen, además de gran capacidad de imitación, lo que les permite adquirir rápidamente una lengua, y olvidarla si no se practica. Entre los siete y los nueve años el pensamiento se reordena, pasa de global a analítico, empieza a descubrir las reglas metalingüísticas de forma inconsciente y adquiere más vocabulario. A los 10 años se pierde maleabilidad cerebral. El aprendizaje de un nuevo idioma pasa a través de la lengua inicial, por lo que no hay una progresión tan rápida como en los años anteriores.
También hablamos en esta sesión de las etapas de adquisición de una lengua extranjera, dependiendo de la lengua inicial y de la extranjera. Por lo que habría que variar si centrarse más en la fonética y en el léxico o en la semántica y la sintaxis.
Acabamos la sesión viendo los distintos tipos de aprendizaje y de centro a lo largo del tiempo y del espacio.

Una duda que sí me surgió fue en la distinción de lenguas aglutinantes y analíticas. ¿El gallego sería una lengua analítica que aglutina?

Diario: Primeiro e segundo día con Luz

Nesta ocasión vou falar da primeira e da segunda clase da profesora Luz nunha soa entrada, espero que as seguintes sesións teñan cada unha a súa propia entrada.
Poderíase dicir que Luz é a parte práctica da materia, e non hai mellor maneira de practicar que meténdose en faena. Como primeira actividade realizamos un exercicio de presentación, no que ela nos dicía tres frases sobre ela, pero unha delas era falsa, nós tiñamos que adiviñar cal. Para iso podiamos facerlle preguntas, e ao final dicir cal era a falsa e xustificalo. Todo isto en inglés cun pequeno «mélange» de francés. Grazas a esta actividade puidemos coñecer mellor á profesora, xa que é algo normal que os alumnos teñan curiosidade polo mestre novo; e ao mesmo tempo podía ver o noso nivel en lingua, polo que era unha proba de avaliación inicial.
A segunda actividade que nos ensinou foi unha de avaliación inicial de carácter auditivo. Nun folio con liñas numeradas, rectángulos e círculos, ía dicindo a liña ou rectángulo en cuestión, e indicábanos unha acción a realizar, escribir onde naceramos, ou o noso artista favorito. Con esta actividade comprobamos o nivel auditivo dos alumnos, e pódese adaptar a distintos niveis de dificultade segundo o curso.
Despois duns breves apuntamentos de teoría explicounos a diferenza entre:
·         Exercicio: controlado polo profesor, é máis restritivo, xa que se centra nun aspecto.
·         Actividade: máis implicación por parte do alumno, ten un contexto claro, pero non se centra nun único aspecto.
·         Tarefa: conxunto de actividades cun obxectivo común.
·         Proxecto: conxunto de tarefas.
Para iso, cunha serie de fotos, indicounos por grupos que tiñamos que inventar unha actividade a partir desas fotos. Dependendo do curso en cuestión, podíanse usar as mesmas fotos pero con distintas actividades, polo que o mesmo material serve para distintos niveis.
Como deberes de primeira sesión mandounos crear unha actividade que se poida usar con algo que levemos no bolso (ou equivalentes). No meu caso foi crear unha historia sobre unha viaxe a Andalucía en pleno verán, na que o autobús se quedaba parado. O condutor, un dos profesores e os alumnos quedaban no autobús, mentres que o outro profesor e catro alumnos ían ir buscar axuda á unha das vilas a 10 km á redonda. O profesor levaría unha botella de auga (o meu obxecto) e cada un dos alumnos levaría un.
Os alumnos dividiríanse en grupos de catro para decidir que obxectos da lista son máis importantes. A lista é a seguinte:
·         Lampe de poche
·         De l’eau en bouteille.
·         Couteau.
·         Carte de la région.
·         Montre.
·         Kit de réparation.
·         Trousse de secours.
·         Corde.
·         De la nourriture.
·         Casquette.
·         Mobile.
Este exercicio realizaríase despois de explicar o condicional, xa que desta forma poderían facer hipóteses sobre que obxectos levar. A profesora explicounos que, con esta actividade, podería usarse para chegar a un consenso entre toda a clase, xa sexa para qué película ver ou para calquera tema, primeiro individualmente se fai unha lista de prioridades, despois en pequeno grupo e logo en conxunto, e desta forma chégase a un consenso en común no que cada un ve unha parte da súa lista representada.
Na segunda sesión empezamos facendo un pequeno encrucillado no que había unha característica sobre nós e tiñamos que poñer o nome da persoa en cuestión.
Esta sesión foi máis teórica, xa que desenvolvemos todas as competencias básicas, ademais de desenvolver dúas das actividades de deberes e logo, en pequeno grupo, falar sobre as nosas actividades.
Como deberes desta segunda sesión hai que deseñar unha actividade na que haxa dúas das competencias básicas, sen contar a lingüística, e subila ao blog, polo que pronto haberá unha actividade colgada.

Diario: Primer día con Carlos

El primer día de la asignatura empezó con decisiones más o menos democráticas sobre aspectos tales como en qué plataforma nos comunicaríamos, por ejemplo. También al principio de la clase surgió el tema del blog, y que cada uno de nosotros deberíamos crear uno, et voilà, aquí está.
Ya dentro de la materia, la diferencia entre lengua inicial y lengua segunda es algo que nunca me había planteado como tal, ya que en mi caso consideraba que gallego y castellano eran ambas lenguas iniciales. Se podría decir que la lengua inicial es la primera en adquirirse, es antes de la etapa escolar, de forma inconsciente y sin intención alguna. La lengua segunda sería la que va después de la lengua primera, parece obvio, pero hay una ligera diferencia entre tener dos lenguas iniciales, en la que ambas se adquieren a la vez desde el principio, a tener una lengua inicial y luego, ya sea en la escuela, en la calle o por cualquier otra circunstancia adquirir una segunda lengua. Esto no implica que ambas no puedan ser lenguas habituales, o que se tenga menos competencia en la segunda que en la primera.
El segundo apartado de la materia fue la diferencia entre comunidad lingüística y comunidad de lengua. La comunidad de lengua es el conjunto de hablantes de una misma lengua; en cambio, la lingüística es el conjunto de personas que comparten un mismo repertorio (lingüístico) de base común. Desde este punto de vista Galicia es una única comunidad lingüística, hablemos gallego o castellano todos usamos palabras como «colo, reseseo, lo qué, …», en cambio podríamos afirmar que existen, como mínimo, dos comunidades de lengua. A partir de este tema surgió un breve debate sobre si gallego y portugués se pueden considerar como dentro de la misma comunidad lingüística y de lengua.
Como primera clase no estuvo mal, aprendí cosas que ni me había planteado, además de haber tiempo para hacer breves ejercicios en grupo, lo cual hace más llevadera la clase.

viernes, 14 de noviembre de 2014

Biografía

Este blog nace como parte de la asignatura «Didáctica da Ensinanza das Linguas Estranxeiras» del máster en profesorado. Y para poder entender el porqué de la dirección de este blog voy a explicar un poco de mi historia, y porque nos obligan, aunque más por la primera razón.
Mi nombre es Tomás Lemos, nací en el verano del 92, y estudio francés desde los 13 años. Empecé como muchos en la ESO, durante sus cuatro años. Al acabar la educación secundaria tuve la suerte de poder participar en el programa de viajes de la Xunta de Galicia, por lo que acabé en un pequeño pueblo llamado Camblanes-et-Meynac, cerca de Burdeos, durante casi un mes.
En bachillerato sólo pude cursar francés en primero, el segundo año, el instituto no nos permitió cursarlo porque sólo éramos tres personas, a pesar de que en latín, en ese mismo año, estaba yo solo como alumno, misterios de la educación que ni Iker Jiménez logra comprender.
Pero el destino me equilibró la balanza, ya que fui becado por el MEC, en un programa semejante al de la Xunta, pero esta vez con gente de todo el norte peninsular, no sólo de Galicia. En esta ocasión acabé en Nancy, en Lorena, al noreste de Francia. Donde hice buenos amigos, e incluso alguno de ellos estuvo en la misma carrera. Tras este viaje de prácticamente un mes de verano empecé los estudios en el grado de Traducción e Interpretación por francés-español en Vigo. En segundo curso de la carrera lo pasé de Erasmus en Bruselas, Bélgica, en la universidad neerlandófona Erasmushogeschool Brussel, y he aquí el porqué de la dirección del blog (leraar es profesor). Mi viaje allí hizo que antes de partir recibiese clases de neerlandés de mi vecina, una holandesa hija de gallegos que se vino hace poco a España. Poco a poco esta lengua me fue interesando más y más, y fue lo que en parte me motivó a hacer el actual máster en profesorado en lenguas extranjeras.
Y por ahora, c’est tout.